در حالیکه رهبران بیش از صد کشور جهان در نایروبی گرد آمده اند تا توجه جهانیان را به بهبود وضع قربانیان مین در جهان جلب کنند در افغانستان هنوز مین هر روز قربانی تازه ای دارد و مسئولان امور مین روبی در این کشور می گویند آنگونه که انتظار می رفت جامعه جهانی برای مین روبی در افغانستان کمک نکرده است.

شانزده سازمان غیر دولتی افغانی و بین المللی در افغانستان مشغول فعالیتهای مین روبی هستند که تنها تعداد کارمندان افغان آنها به شش هزار و پانصد نفر می رسد.
هر چند برنامه مین روبی در افغانستان از 15 سال پیش آغاز شده بود اما در سالهای جنگ بسیار محدود بود.

تاکنون حدود هشتصد و پنجاه کیلومتر مربع زمین در این کشور از وجود مینها پاکسازی شده است، اما صدیق راشد، مسئول مین روبی در اداره مبارزه بر ضد مین سازمان ملل متحد، می گوید که مین هنوز در افغانستان ماهانه حدود 100 قربانی بر جای می گذارد.

هرچند رقم قربانیان مین در افغانستان در سال 2002 به سیصد نفر می رسید و این نشان می دهد که در دوسال گذشته فعالیت در زمینه مین روبی خوب بوده است ولی هنوز حدو 1300 کیلومتر مربع در سراسر افغانستان آلوده به مین است.

سال گذشته سازمانهایی که مشغول مین روبی در افغانستان هستند با یک ارزیابی نشان دادند که برای پاکسازی کامل افغانستان از وجود مین به پانصد میلیون دلار بودجه و دوازه سال زمان نیاز است.

این سازمانها از کشورهای کمک کننده به افغانستان خواسته بودند که تنها برای سال جاری باید 67میلیون دلار برای مین روبی در افغانستان هزینه شود.

به گفته فضل کریم فضل، رییس موسسه مین روبی "اومر" در کابل، این تقاضای موسسات مین روبی برآورده نشده و تا حالا که زمان زیادی به پایان سال نمانده است، چیزی بیش از نصف بودجه در خواست شده در اختیار موسسات مین روبی قرار گرفته است.

رییس موسسه مین روبی اومر کمبود بودجه و نبود امنیت لازم را دو مشکل اصلی برای مین روبی در افغانستان می داند.

اما واقعاً برای پاکسازی کامل افغانستان از مین به 12 سال زمان نیاز است؟ آیا این، زمان زیادی نیست؟ آیا ممکن نیست این روند را سرعت بخشید؟

مسئولان موسسات مین روبی در افغانستان که طرح استراتژی دوازده ساله ای را ساخته اند دلایل متعددی دارند، از جمله اینکه در افغانستان گروههای متعددی در سالها جنگ مین کارگزاری کرده اند اما هیچگونه نقشه ای در دست نیست که مناطق مین گزاری شده را نشان دهد و آنها مجبورند تمامی مناطق مشکوک را از نظر بگذرانند.

مشکل دیگر این است که در افغانستان از وسایل ابتدایی مین روبی استفاده می شود وسایلی که نمی تواند به صورت مشخص تنها مین را نشان دهد بلکه وسایلی که در افغانستان برای مین روبی به کارگرفته شده آهن پاره ها یی را که زیرخاک باشد نشان می دهد و مین روبها مجبورند حتی برای بیرون کشیدن آهن پاره ها نیز همان کاری را انجام دهند که برای خنثی کردن یک مین نیاز است.

به هر حال تامین امنیت ومصونیت در افغانستان کار دشواری است؛ اگر جمع آوری سلاح سبک و سنگین از افراد مسلح غیر مسئول مشکل است، خارج کردن مین و مواد منفجره دیگر از زیر خاک نیز کار ساده ای نیست؟